Kleur
Licht en pigment. Koper en oud goud wanneer iets het lichaam verlaat. Rijp en inktblauw wanneer het rust. Malachiet in wat naar buiten wil. Barnsteen wanneer het vol is.
ÉÉN LICHAAM, VIER HOUDINGEN
Het organisme vangen
door de seizoenen.
De ambitie is één organisme vast te houden en het jaar het te laten veranderen. Geen vier motieven, maar één lichaam waarvan kleur, vorm, energie en aspiratie hetzelfde zeggen.
Vorm
Het gebaar. De winter ligt laag. De lente ontvouwt zich en reikt. De zomer zwelt zonder te klimmen. De herfst heeft nog een top, en de zaden zijn wat vertrekt.
Energie
Hoeveel het lichaam beweegt. De winter is stil. De lente opent zich. De zomer pulseert van binnen. De herfst is dicht, op het punt los te laten.
Aspiratie
Waar het heen wil. In de winter is de wil stil. In de lente zit die in de hoogste kam. In de zomer is volheid genoeg. In de herfst dragen de zaden weg wat het geweest is.
De herfst klimt
Koper, oud goud en zaden die het lichaam verlaten. De vorm klimt nog. Grover penseel en hardere randen.
Eerste herschildering
Wind en vliegende bladeren. Hetzelfde klimmende lichaam, opnieuw geschilderd.
Zachte zwelling
Fijn satijn en zachte randen, maar het licht is van de zomer. De zaden liggen stil en de kam zit in het midden.
Herfststorm
Mat koper, roest en stoffig petrol. De bladeren vliegen. Het lichaam klimt aan de zijkanten en trekt zich terug. Het midden blijft laag, daar zit de dialoog.
Twee oevers
Open midden en winterkleur, maar twee vormen. Het lichaam was nog niet één.
De winter rust
Eén samenhangend lichaam, laag liggend. Petrol, inktblauw en rijp. Energie en aspiratie zijn allebei stil.
Lente op een rustende vorm
Lentekleur op de zwaai van de winter. De vorm is nog niet ontwaakt.
De reik
Het lichaam ontvouwt zich. De hoogste kam is het bleekst, en het groen ligt laag in de plooien.
Malachiet in de reik
Hetzelfde gebaar. Het levende groen zit in de kam die naar buiten wil. De blos blijft als rand.
Zomer op een rustende vorm
Zomerkleur op het silhouet van de winter. Te dicht bij de rust.
Warmte in het dal
Barnsteen gloeit van binnen, maar het dal is nog dat van de winter.
Het midden zwelt
Hetzelfde innerlijke licht. Het midden tilt, voller dan de lente, zonder een top die omhoog reikt.